Waarom Afghanistan

Afghanistan is een land dat inmiddels al meer dan 30 jaar is verscheurd door oorlog. Als gevolg van deze oorlog is Afghanistan het op vijf na armste land ter wereld. Terrorisme en drugshandel vormen nog steeds een groot obstakel bij de wederopbouw van het land. De maatregelen van de internationale gemeenschap en de Afghaanse overheid tegen de papaverteelt en de drugshandel zijn mislukt. Afghanistan is nog steeds de grootste opiumproducent ter wereld.

Vrouwen en etnische minderheden worden nog steeds gediscrimineerd. Vanwege de onveilige situatie en de conservatieve denkbeelden mogen veel meisjes nog steeds niet naar school. Het leven van vrouwen in Afghanistan is van oudsher niet gemakkelijk. De macht van mannelijke familieleden is dusdanig groot dat ze nauwelijks de kans krijgen om zelf beslissingen te nemen. Tijdens de jaren waarin het communistische regime de macht had veranderden de levens van vrouwen op een positieve manier, echter met de komst van de Taliban werd hun positie dusdanig slecht dat de hele wereld er schande van sprak. Vrouwen mochten niet meer buitenshuis werken, geen scholing volgen, verplicht een burqa dragen en werden zelfs verboden om naar buiten te gaan zonder echtgenoot of een mannelijke familielid.

Traditioneel gezien konden vrouwen in tijden van nood nog altijd een beroep doen op hun familie. De oorlog heeft hier echter een einde aan gemaakt omdat families uiteen zijn gerukt. Vrouwen kunnen nauwelijks aan werk komen en de meesten hebben nooit een opleiding gehad. Het gevolg hiervan is dat veel van deze vrouwen hun kinderen achterlaten bij een weeshuis in de hoop dat de kinderen daar wel te eten kunnen krijgen. Hartverscheurend!

In de afgelopen 10 jaar is er veel gedaan door de internationale overheden en hulporganisaties aan ontwikkeling, maar als we naar de resultaten kijken dan zien we dat de situatie nauwelijks is verbeterd. Het aantal vluchtelingen dat nog steeds het land verlaat is ontzettend groot. Er zijn gebieden rondom Kabul waar internationale hulporganisaties niet heen willen/kunnen gaan wegens de veiligheidsredenen.

In Kabul zelf zijn er veel hulpbehoevenden zoals alleenstaande vrouwen met kinderen zonder werk en inkomen, overvolle weeshuizen, kinderen die de enige kostwinnaars zijn voor het hele gezin en misschien wel het belangrijkste slecht of helemaal geen onderwijs.

Wij als Stichting Momentum willen een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van deze hulpbehoevenden in Afghanistan met als uiteindelijk doel dat deze inwoners zichzelf kunnen onderhouden en we hopelijk in de toekomst niet meer genoodzaakt zijn om reddingsacties uit te voeren met de Momentum Scan zoals in 2011.